Woede



Hoe ga je met hevige gevoelens om, zodat je ze hanteert en er niet aan ten prooi valt!


Ik zag een programma over woede en hoe de Spanjaarden in hun flamenco kunst, tot voorbeeld gekozen werden. Daar ervaar je de woede niet langer als strijd tussen macht en onmacht, maar hoort en ziet deze door muziek en dans in een prachtige gestileerde kracht veranderen.


Hoe kan ik de onmacht van mijn woede in zo’n positieve kracht veranderen? Wat doen die muziek en dans met haar? Zij transformeren haar onmacht, door met de elementen muziek en dans bezig te zijn en niet met de woede zelf, afstand te nemen en er liefdevol mee om te gaan.


Zou ik dat naar “mijn” woede kunnen vertalen?

Mijn woede uit haar gevangenis halen, haar naar buiten brengen, de ruimte geven, flink laten ademen en haar met aandacht benaderen? Zou ze gaan bloeien en zo de kans krijgen tot een positieve kracht uit te groeien?


Als die Spanjaarden dat kunnen, dan kan ik toch ook mijn creativiteit aanwenden? Dat hoeft niet met muziek en dans, maar met mijn bezorgde en zorgende, kortom liefdevolle aandacht.

Zou dat al niet het verschil maken?


In ieder geval is het dan geen blinde woede meer en kan ik haar ziende maken. Van allerlei kanten belichten en in een ander perspectief plaatsen. Is dat niet juist iets, waar wij mensen toe in staat zijn? Dat doen die Spanjaarden toch ook!








ELSE KIJGSMAN.NL