Voeding


Om te komen bij wat je niet voelt, moet je gaan langs de weg waar je niet voelt.

Om te komen bij wat je niet weet, moet je gaan langs waar je niet weet.

Om in het bezit te komen van wat je niet bezit, moet je gaan langs  waar je niet bezit.

Om te komen tot wat je niet bent, moet je gaan langs waar je het niet bent.


Zinnen uit de 16de eeuw, hoe lazen ze die toen en hoe lezen wij ze?

Geen idee! Ik weet alleen hoe ik ze lees en wat ze mij doen. En als ik dat weer in woorden uit moet drukken, zal dat nooit exact weer geven wat die woorden in mij veroorzaken.


Dus onzin die schrijfsels van mij? Niet voor mij, want door het schrijven, door het zoeken naar woorden voor wat er in mij gebeurt, wordt mijn inzicht gescherpt. “Schrijven is schrappen” hoor ik wel eens. Voor mij klopt dat. Het geestelijk landschap wat zich van binnen ontvouwt ontstaat door dat zoeken, er vertonen zich steeds weer nieuwe horizonten. Na een poos beslis ik dan: dit is het dan voor het moment en ik laat het stollen op het papier.


Zo moet een componist zich ook voelen.


Aan mij de taak aan de piano die gestolde noten weer tot leven te wekken. Dat zal nooit zijn zoals de componist het hoorde, al leeft hij naast mij en geen eeuwen terug. Maar daarom hoeft dat nog niet verkeerd of minder waardevol te zijn.


Net zo met die woorden van Juan de la Cruz, ik kan ze nooit verstaan zoals ze uit hem vorm kregen en toch…ik herhaal ze en nog eens en nog eens….ze resoneren in mij.


Net als Bach en Mozart en Shakespeare. Van een andere orde? Misschien. Voor mij niet wezenlijk. Het is allemaal voeding waardoor ik gedij.





ELSE KIJGSMAN.NL