“Versenkung”



In het Duits drukt dit woord de toestand uit die ik hier wil beschrijven. Het Nederlands ‘verzinking’ klinkt niet en mist de kwintessence van wat ik bedoel.


De schrijver David van Reybrouck, VPRO’s laatste zomergast, zei dat als hij alle voorbereidingen had getroffen en alle voorwaarden aanwezig waren, dat dan het schrijvers-proces, lees scheppings- proces zich in het donker afspeelt. Dat raakte me en herkende ik.


Ik heb het in deze schrijfsels vooral over de voorbereidingen,

de studie aan de piano, hoe je je zelf opvoedt om door een betere habitus het onderste uit de kan te halen en wat daar allemaal bij komt kijken, daar kan ik nog eindeloos over doorgaan en dat zal ik ook zeker doen.


Hoewel ik alleen maar herschep en de wonderen van composities al kant en klaar op de lessenaar staan, weet ik toch waar deze David het over heeft. En weet ik dat als ik werkelijk een compositie in de kern raak, ook steeds weer door die donkere nacht van het niet weten moet.


Zo wonderlijk is het leven, eigenlijk weten we niets, hoe zelfsturend en communicatief we ons ook gedragen.

We weten niet eens waar we vandaan komen en wanneer en hoe we dood gaan, laat staan of en waar we daarna zijn.


En toch spreken een prelude en fuga van Bach en een etude van Chopin voor mij van dit mysterie.  Pas als ik alles kan vergeten en verdwijn krijgt het mysterie de kans te bloeien. Het verantwoordelijke voorbereidende werk moet dan wel gedaan zijn.


Steeds weer opnieuw geboren worden, zo voelt het.










ELSE KIJGSMAN.NL