“Uw wil geschiede”



Moet je religieus zijn om deze zin naar waarde te schatten?


Als ik het gevoel heb dat mijn organisme wijzer is dan ik ben en hersenwetenschappers aantonen dat mijn bewegingen  al begonnen zijn voordat ik dat merk: bestaat er dan een eigen wil?


Is mijn eigen wil zo belangrijk, als er een omvattender wil zou zijn? Waarom zou ik daar niet blij mee zijn, waarom moet ik zo nodig een “eigen” wil?


Wij zijn dus niet de baas. Ben ik dan een willoos slachtoffer?

Of is mijn wil hard nodig om “uw wil geschiede” te realiseren?


Ik zag in het TV programma ”Floortje naar het einde van de wereld”, een Amerikaanse arts die “Floating Doctors” oprichtte en per boot de onmogelijkste plekken op de wereld bezocht om mensen te helpen. Hij vertelde dat hij van jongs af aan dit wilde en hoe hij dat stapje voor stapje verwezenlijkte…


Het leek dat zijn “eigen wil” geschiede,  maar die was wel van een heel bijzondere soort. Ik denk dat je niet gelovig hoeft te zijn om “deze” eigen wil, uit de bron van een grotere wil te ervaren.



Franz Schubert was net zo, hij zette alles opzij om te doen wat hij moest doen. Hoe inspirerend zijn deze voorbeelden, ze wijzen je de weg naar een grotere wil met zijn penibele, onontkoombare “kleine stapjes” voor ons.






ELSE KIJGSMAN.NL