Ter goeder en ter kwader trouw…

 

Deze woorden van Jean Paul Sartre hebben mij altijd geïntrigeerd.

Door het lezen van “Tijd” van Rüdiger Safransky (Duits filosoof) en mijn aanhoudende drift tot zelfopvoeding kregen zij een nieuwe impuls.

 

Filosofie is voor mij belangrijk als het bijdraagt tot beter menselijk gedrag. Dat gebeurde plotseling door de wijze waarop “de betekenis” van goede en kwade trouw tot mij doordrong.

 

Ter kwader trouw ben ik, als ik het er bij laat zitten. Ter goeder trouw, als ik mij verantwoordelijk voel voor mijn reactie en me daar naar gedraag.

Gewoon in dagelijkse situaties, waaraan iedereen continu onderhevig is.

 

Stel je voor je gedraagt je trouweloos tegenover een ander, maar je bekommert je niet om de gevolgen. Dat kan heel onschuldig beginnen, maar wordt wel van kwaad tot erger voor jou, als je er geen stokje voor steekt.

 

Dat “stokje”, dat behoort typisch tot ons menselijk arsenaal. Ik zie mijn buur-poes dat niet hanteren. Diens gedragingen worden door de natuur bepaald.

 

Maar wij kunnen ons bezinnen en onszelf verhinderen, louter onze neus  achterna te rennen. Doorzien waarin we ontrouw zijn, op de rem trappen en anders reageren en handelen- ter goeder trouw.

 

Ter goeder trouw aan de ander… maar dan wel eerst bij jezelf te rade gaan.

Dat stemmetje van binnen kun je natuurlijk verwaarlozen…ter kwader trouw. Merkt niemand denk je dan, maar je stompt wel af.

 

Dat gebeurt niet als je alert blijft en de moed hebt tegen je gemak in te handelen, en je verder leert kijken dan je neus lang is. Er zijn zoveel meer belangen dan die van jou op de wereld, maar ook wat jouw zelf aangaat.

 

Het is tegelijk een mogelijkheid tot creativiteit, zelf aan het stuur gaan zitten en op dat moment een betere weg inslaan. Als bijrijder lukt dat niet!

 

Twee dingen vervullen de geest met steeds nieuwe en toenemende bewondering en eerbied:  de sterrenhemel boven mij en de morele wet in mij.’

                                                                                     

Immanuel Kant (1724-1804) de “Bach” van de filosofie,  schonk ons deze woorden. Het is maar dat je ze beluistert, maar dat geldt voor Bach ook.





ELSE KIJGSMAN.NL