Schatkamer



Hulpverleners kunnen zo vol goede bedoelingen zijn, dat ze aan het “hulpverlenerssyndroom”, de zgn. “Floris Nightingale ziekte” kunnen lijden.

Dat ontdekte ik door er  ‘Google’ op na te slaan.


Vooral hoog bejaarde mensen zoals ik (85) kunnen een geliefd slachtoffer worden, doordat ze bijna per definitie als hulpbehoevend worden gezien. Natuurlijk is het fijn dat als er behoefte is, mensen je hulp willen bieden, maar dan liefst niet ongevraagd.


Ik ervaar zelfs dat mijn ouderdom een steeds grotere innerlijke schatkamer bloot legt, waar ik in mijn drukke leven nauwelijks aan toe kwam. Het eerste schrijfsel van mijn internet pagina: Overpeinzingen aan de piano, is dan ook getiteld “Ouder worden is een zegen” en dat denk ik nog steeds.


Je hebt rust en tijd nodig om in je eigen schatkamer rond te scharrelen, je oor te luister te leggen vooral naar de spanningen die in een lang leven gewild en ongewild jouw deel geworden zijn. Dit beluisteren en ontdekken kan een ander echt niet voor je doen. En geloof me, het zit allemaal in ons lichaam opgeslagen, een braak terrein…en nooit te laat om te ontginnen.


Een mens heeft in zijn lange leven zoveel te verduren gehad, dat hij daardoor heel wat nederiger is geworden dan de meeste hulpverleners. Het besef dat wij mensen meer niet, dan wel weten; meer niet, dan wel voelen etc.  gaat vanzelf spreken. Die schijnbare armoede kan uitgroeien tot een grote innerlijke rijkdom, een schatkamer, waar mystiek en andere spirituele gegevens geen rol bij hoeven spelen. Door die lichamelijke concentratie gaan je voeten  juist steviger op de aarde staan. 


Het gewaarworden van je ademhaling kan het best tot voorbeeld dienen voor andere inwendige aangename en onaangename lichamelijke gewaarwordingen. Bij dit soort aandacht ontwikkel je een inwendige feeling en vandaar uit beweging, waar geen uiterlijke aangeleerde lichaamsoefening tegen op kan.


Hoe breng je jezelf tot zo’n goed verstaander? Alleen maar door goed te verstaan en dat betekent stap voor stap, het lef hebben steeds weer experimenterend opnieuw te beginnen en met vallen en opstaan dit misschien voor jou nieuwe terrein te ontginnen. Jong geleerd, oud gedaan.


Iedereen kan zijn eigen ademhaling beluisteren, dat kan uiteindelijk niemand je leren. Maar je moet het wel doen!  “Kan niet” ligt op het kerkhof.


Jij en ik nog niet, dus….vertrouw het levende leven in jou.







ELSE KIJGSMAN.NL