Polyfonie



Het leven vertoont zo’n onvoorstelbare rijkdom aan verschijningen en verschijnselen dat het een kunst is van de bomen het bos te blijven zien.


J.S. Bach laat ons op onnavolgbare wijze horen dat het in de muziek om de juiste verhoudingen gaat. Dat stemmen zich op een volwassen manier tot elkaar verhouden; dus rekening houden met elkaar. Als je die taal verstaat is er geen beter voorbeeld voor de verhoudingen in het leven van alledag.


Ieder mens draagt ook nog eens die polyfonie van verschijningen en verschijnselen in zich en het kost tegenwoordig meer dan een mensenleven om daar een weg in te vinden.


Bach schrijft onder iedere compositie S.D.G. “Solo Deo Gloria”.

Alleen aan God gewijd. “Ein feste Burg ist unser Gott” dat was de realiteit rond 1700 waarin Bach leefde. Die lucht ademde hij in.


Onze tijd heeft die zekerheid verloren, het is een ordeloos gekrakeel van stemmen geworden. De juiste verhoudingen zijn voortdurend zoek!


De piano studie kan natuurlijk een fantastisch oefenterrein zijn om dit te  doorgronden. Voor Chopin was Bach niet zomaar zijn dagelijks ontbijt!


Luisteren, dat is punt één en dat blijft punt één! Ook als je een slecht gehoor hebt zoals ik, het is in de eerste plaats een innerlijk luisteren.


Je komt steeds weer op een ander niveau, zo polyfoon mogelijk en

maar blijven zoeken naar de juiste verhoudingen.


J.S. Bach doet het ons voorbeeld bij welke muziek je ook speelt,

rococo, romantiek, modern of hedendaags, verschillende stemmingen

het doet er niet toe.


Bach als ijkpunt zomaar uit de hemel gevallen?










ELSE KIJGSMAN.NL