Pasen



Het grote verhaal over het meest moorddadige waartoe mensen in staat zijn en de overwinning in de opstanding.


Het eerste maakten we net weer mee met de Brusselse aanslagen, het tweede is heilig, goed voor een 2000 jarige godsdienst.


We kunnen ook dichter bij huis blijven met een kleiner formaat.


Ieder die een beetje naar binnen kijkt, weet hoe ijdel en gestrest de mens is en de meest onwaarschijnlijke kronkels in het leven veroorzaakt en doormaakt. Voordat dit een beetje in balans komt, is het leven meestal voorbij.


En dan de opstanding, is dat zo’n wonder? In het grote verhaal, ja!


Maar in het klein niet. Ik zou zelfs beweren dat het inhaerent aan het leven is. Hoe is het leven mogelijk als er niet continue vernieuwing plaats vindt?


Je wordt niet één keer geboren, maar vele malen. Hoe kun je leven als die levenskracht er niet zou zijn!? Ken U zelve.


Het vraagt nogal wat moed en nederigheid jezelf niet als het centrum van het heelal te zien en het organisme waaruit je bestaat te eerbiedigen en te dienen.


Het is in de loop van de geschiedenis gebleken, hoe kwalijk het is de opstanding te aanbidden en het buiten jezelf te houden.


Het kan ook samengaan, luister naar Bach, die heeft met lichaam,

geest en ziel pal gestaan en in de loop der eeuwen vele anderen met hem.


Ik ben zonder godsdienst groot gebracht, maar wel door integere mensen en ik ben daar dankbaar voor. Er was geen sprookje waar je je aan kon vasthouden. Je moest het zelf uitzoeken.


En dat doe ik nog steeds. Natuurlijk is het niet altijd leuk. Moet dat dan? Maar het is wel een manier om het leven als waarachtig te ervaren, ook zonder grote verhalen.






ELSE KIJGSMAN.NL