Over verwachtingen en volhouden gesproken.


Als je 84 bent, je gehoor flink te wensen over laat en je vitaliteit en geheugen niet meer in progressie is, hoe kan je dan het plezier en de scheppingsvreugde in het dagelijks leven en de pianostudie  behouden!?


Vanuit het baby zijn leren we staan en lopen, letterlijk met vallen en opstaan… en via het brabbelen; praten. Een andere weg  is er op dat moment niet. Een ongelooflijke prestatie! Dat herhaalt zich niet meer in ons verdere leven.


Verwachtingen hebben we dan niet, we zijn bezig waar we mee bezig zijn. Behalve natuurlijk als op resultaat beluste ouders ons met hún verwachtingen belasten.


Geen door allerlei omstandigheden geconditioneerde verwachtingen; wat een paradijselijke toestand! Dat komt nooit meer terug!


Maar wij zijn ingenieuze wezens en vinden de slimste technieken uit om deze verloren oorspronkelijkheid te vervangen.


Toch vraag ik me af in hoeverre we door ons vernuft in ons basis-mens zijn in het ootje worden genomen?


Ik kwam tot deze gedachte omdat bij vrienden hun 21 jarige autistische zoon na een ongeluk in het ziekenhuis belandde en zijn gekwetste voet wonderbaarlijk snel genas.


De algemene ervaring in het ziekenhuis was, dat kinderlijk gebleven gehandicapten sneller genezen dan normale mensen.


Halen zij niet die muizenissen in hun hoofd die wij met onze  geconditioneerde verwachtingen onszelf bezorgen? Zijn zij zoals jonge kinderen vrijer van die belemmeringen?


Ik ervaar dagelijks aan de piano dat alle in de loop van de jaren verworven techniek niet op kan, tegen een onbevangenheid, die de tegelijkertijd zelf opgeworpen verwachtingen, weet te ontzenuwen.


Maar zo’n open ontspannen bereidheid vraagt een dergelijke innerlijke inzicht en discipline, dat technieken daarnaast wel heel verleidelijk blijven.


Het leuke is, dat als je het lef hebt “het niet weten; dus het ondoorgrondelijke mens zijn” in de ogen te kijken, dat dit belemmerende verwachten vanzelf vermindert en de heroverde onbevangenheid van het oorspronkelijke paradijs wat naderbij komt.


Dan is het niet erg om 84 te zijn en nog gezond en wakker genoeg om de kracht van je oorsprong uit te dagen.


Trouwens die verwachtingen komen ook automatisch op een lager peil en de wonderen zijn dan heus de wereld niet uit!







ELSE KIJGSMAN.NL