Ouder worden is een zegen!



Als het leven een leerschool is, dan is ouder worden een zegen.

Je krijgt de lessen vanzelfsprekend en in overvloede aangeboden, je hoeft geen dure cursussen te volgen.

Je lichaam laat het steeds meer afweten, je kunt ook zeggen, werkt steeds meer mee…: het doet in alle opzichten van zich spreken. Als het leven een leerschool is, hoe slim is het dan je oren te luisteren te leggen? Hardleers zijn is ‘niet luisteren’, dat leren we van jongs af aan. En nu hebben we de tijd om wel te luisteren.

‘Zoeken’ hoeft niet meer. Onderzoeken des te meer.

Leren is oefenen, onderzoekend oefenen.


De kunst is op dat haperen van dat wonderbaarlijke wonder dat ons lichaam is, in te gaan. Wij zijn niet gewend om aan ons lichaam vragen te stellen. ‘Rug’ wat vertel jij mij? Geheimtaal?

En dan te bedenken dat het ons eigen lichaam is, het meest nabije wat we hebben en dat we overal mee naar toe nemen! En dat zou ons vreemd zijn en een taal spreken die we niet verstaan!?

Te gek voor woorden…maar niet voor voelen. Dat luisteren is een innerlijk zintuig dat we kwijt geraakt zijn, maar wel op onze bodem ligt en weer op kunnen rakelen. Moet je daar dan voor op cursus? Misschien als aanjager, maar je kunt het toch alleen zelf voelen.


Doe je ogen dicht en voel eens van binnen uit of je een rechterduim hebt, of hij groot of klein, dun of dik is. Als hij begint te tintelen, dan ga je verder met je wijsvinger. And so on! Dat hele wonderbaarlijke lichaam ga je langs, één grote ontdekkingsreis.

Je hebt de tijd, want je bent oud, profiteer er van, sta er bij stil. Geniet van die ontdekkingsreis en de rust die het je brengt!


Goud is het,  vertrouwen schenkt het dat je de taal van je eigen lichaam leert verstaan. Geen meditatie oefening is concreter.

Ook je adem komt aan bod, maar die heeft wel de nodige vooropleiding van je lichaamsgevoel nodig. Je adem voel je als je je ribben kan ervaren. En juist dat ademen doet je je ribben ervaren! Hoe dom om aan zoiets eigens  voorbij te lopen.


Maar wij mensen zijn dom en hardleers, want we hebben levenslang en dat willen we niet. Bewustzijn of gewaarzijn, hoe we het ook noemen is als ademen en eten. Als je het niet onderhoudt,  verdwijnt het en ga je weer op de automatische piloot en die piloot laat steeds meer verstek gaan, maar gunt ons wel een stuurknuppel!  En heus je krijgt een mooi uitzicht!!




ELSE KIJGSMAN.NL