Oplossing



Vandaag hield ik een grote opruiming van cursus- en collegedictaten met aantekeningen die ik sinds 2002 volgde. New Age cursussen, filosofie bij de ISVW, de  Universiteit van Leiden en de HOVO. Ik ben daar vorig jaar mee gestopt. Heb daar van genoten, maar blijk er geen behoefte meer aan te hebben.


Lees nog wel het één en ander, ontdek af en toe een voor mij interessante schrijver, maar raak daar dan toch weer op uitgekeken. Wat is er bij mij gaande?


Dat filosofie, psychologie, godsdienst, New Age of andere spirituele stromingen, methodes, wetenschap of  guru’s etc. etc. het leven kunnen verklaren, gaat er bij mij niet meer in. Door velen ben ik in vuur en vlam gezet, een heel boek heb ik vertaald, “la doctrine superieure”, de titel spreekt voor zich, maar niets omvatte ooit het leven zoals het zich aan mij voordoet.


Dat is aan de éne kant veel eenvoudiger en aan de andere kant veel complexer.


Het feit dat woorden niet de werkelijkheid zijn, speelt natuurlijk een grote rol, maar aan de andere kant zijn zij het ook die ons nieuwe horizonten openen. En zelfs de meest mystieke inzichten communiceren met dit gereedschap.


Natuurlijk heeft Wittgenstein gelijk, waarover men niet spreken kan, moet men zwijgen. Maar dat doen we niet.


Of zou dat toch mijn ongenoegen zijn? Dan moet ik zelf ook ophouden met schrijven, maar ik heb behoefte net zoals al die anderen mijn gevoelens en gedachten te delen!


Ik ben rijk geworden van de vele woorden van anderen, maar zodra ze het “weten”, laat staan oplossingen suggereren, ben ik niet thuis. Ik ben ervan overtuigd dat het leven rijker is en meer geheimen bevat, dan een sterveling van onze soort kan duiden.


En daar heb ik vrede mee. Net als aan de piano, het blijkt  niet mogelijk ook maar één compositie weer te geven zoals deze oorspronkelijk aan het papier is toevertrouwd.


Dat is het grandioze van het leven, je raakt er nooit op uitgekeken en blijft ontdekken tot je er bij neervalt.







 

 

 




ELSE KIJGSMAN.NL