Oncomfortabel


Dat woord heb ik van de inspirerende, alles omver gooiende architect Thomas Rau. U vindt hem op You Tube.


Ik breng mij in een oncomfortabele situatie door in een thema van Mozart de handen om te draaien en tegelijk met de linkerhand het zangthema te spelen en de rechterhand de z.g. begeleiding. Hoogst onhandig! Dan ontdek ik wel dat de onder-stem geen begeleiding is, maar een volwaardige tegenstem.


Door een oncomfortabele positie in te nemen, dringen zaken die je wel weet tot je door. Ik wist in mijn achterhoofd natuurlijk wel dat het een volwaardige “tegenstem” was. In geen enkele goede compositie wordt er zomaar “begeleid”. Net als in geen enkele menselijke verhouding de ander ooit “minder” is.


Maar pas als ik me in die oncomfortabele positie plaats, wordt ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Wie niet leert moet voelen, zo ga ik met mijn hardleersheid om.


En nu komt het meest verrassende….Je creëert noodsituaties en daar wordt je pas echt wakker van. Je geest slaapt niet langer  en is op zijn  “qui vive”.


Letterlijk vertaald: diegene die leeft!  Wie wil dat niet!?







ELSE KIJGSMAN.NL