Lichaam en geest.


Kan “lichaamswerk” je blik op de buitenwereld veranderen?


Ja!


Johanna Kulberg was een Duitse Jodin, die in de laatste periode van de oorlog (1945), ondanks groot gevaar, in hartje Berlijn de lessen van Elsa Gindler volgde. Zij moest daartoe wekelijks met de trein naar Berlijn. In een interview vertelt zij hoe ze eens tegenover een vrouw zat, wier gezicht haar grimmig voorkwam.


De leerlingen van Elsa Gindler moesten thuis “experimenteren” en daarover schriftelijk berichten Dat kon zoiets eenvoudigs zijn als op een stoel zitten en je handen met je ogen bedekken.


Je begon met een “Bestandsaufnahme”. Op je stoel zittend, luisterde je naar je innerlijke lijfelijke toestand. Nadat je je handen voor je ogen had gebracht en weer weggenomen, realiseerde je je of er t.o.v. die vorige  lijfelijke toestand iets was veranderd!? Een soort gevoelsmatige body-scan. Daar moest je tijd voor nemen. ”Abklingenlassen” noemde Elsa Gindler dat.


Je leert dus, “door het vergelijken” van je gevoel met de toestand in je lijf van vóór die handeling en erna. Dit experiment moest je drie keer herhalen.


Johanna deed zo’n “experiment” in de trein.

“Door alleen mijn knie heel langzaam een paar centimeter omhoog te brengen en te laten zakken (dat merkte niemand). Na 3 maal de ‘body-scan’ herhaald te hebben, opende ik mijn ogen…mijn overbuurvrouw zag er niet grimmig uit!! Ik ben er zeker van dat zij er niet anders uit zag, maar dat mijn gespannen/gesloten toestand dit zo ervoer. Nu was ik door mijn naar binnen gerichte lichamelijke aandacht rustiger geworden, meer bij mezelf, waardoor ik op een opener, vrijere en dus ontspannener manier op mijn omgeving reageerde”. 


Op mij heeft dit verhaal diepe indruk gemaakt en ik ben sinds jaar en dag op die manier aan  de slag gegaan.. Door zo in de praktijk mijn lijfelijke toestand gewaar te worden en tot mijn bewustzijn door te laten dringen.


Normaal gaan wij met innerlijke spanningen psychotherapeutisch te werk. Nu wordt je aandacht primair naar je lichaam  verlegd. Het “vergelijken” vraagt een  geconcentreerde, naar binnen gerichte concentratie.  Geest en gevoel werken intensief samen om de steeds wisselende toestand van het lichaam te pijlen…en daarna te benoemen!


Dat laatste is niet makkelijk, maar nodig om je gewaarwordingen op een hoger niveau te brengen. Het is als een verantwoording afleggen. Een terug kijken, wat een typisch menselijke eigenschap is en ons rijker maakt en ontwikkelt.


Problemen verdwijnen in eerste instantie, doordat je geen aandacht meer aan ze geeft. Ze komen daardoor  in een ander licht te staan, want rust en ontspanning vormen een nieuw klimaat.


Dit “eenheidsbewustzijn”, de samenhang  van  geest, ziel en lichaam, zal ik in een volgend schrijfsel met eigen woorden van Elsa Gindler nog eens toelichten.


Het is de grond waar vanuit ik als mens evenwichtig in het leven kom te staan en waar vanuit we steeds weer opnieuw kunnen gaan bloeien.








ELSE KIJGSMAN.NL