Hulpverlener


Vroeger was het een persoon die een slachtoffer bijstond (Wikipedia), nu is het een begrip dat een eigen leven is gaan leiden. Net als de vele nieuwe ziekten die in de DSM5  vastgestelde diagnosen meer menselijke invulling kregen. ADHD is een bekend voorbeeld.


De praktische invulling van een begrip volgt de omgekeerde werking van het menselijk voorbeeld.

Net als “de zorg” met zorgen niet veel meer te maken hoeft te hebben.


Wat niet betekent dat niet vele hulpverleners uit echte zorg en behoefte gedreven, voor hulpbehoevende mensen zorgen!


Het voorbeeld zijn is echter geen eerste vereiste meer, ook niet voor de vele vrijwilligers voor wie het een zinvolle en gezellige bezigheidstherapie kan zijn.


Die gedachte kwam bij me op toen ik ongewild benaderd werd en ingeschaald als behorende tot de groep hoogbejaarden. Een bij voorbaat vastgestelde groep hulpbehoevenden. Hoe jammer dat de globalisering ook tot ons intieme leven is doorgedrongen en als normaal wordt ervaren.


Normaal voor mij is, als mensen van jongs af aan zichzelf leren helpen; behalve dat ze dan zelf gezonder oud worden kunnen ze ook op volwassen wijze steun bieden aan mensen die door de natuur van gezondheid verstoken zijn.



 

 




ELSE KIJGSMAN.NL