Hoe weten we iets, wat doen we er mee?


“Als je er goed over nadenkt, is de inhoud van je eigen geest het enige waarvan je zeker kunt zijn.”


Zo begint het lezenswaardige boekje van de Amerikaanse filosoof Thomas Nagel dat hij al in 1987 schreef en in 2014 vertaald werd.


Wat je ook gelooft… het is allemaal gebaseerd op je eigen ervaringen en gedachten, je eigen gevoelens en zintuiglijke indrukken, al het andere staat verder van je af en komt ook weer tot je, via die ervaringen van jouzelf!


Of je nu dit schrijfsel leest, de vloer onder je voeten voelt, je realiseert wat je gisteren deed of dat water de chemische verbinding van H2O is, het gaat allemaal door de filter van jouw geest.


Dat schitterende instrumentarium dragen we zo maar bij ons! Meestal realiseren we ons dat niet en geven we onze emoties ongecensureerd, gedachteloos de vrije loop.


Noblesse oblige! Hoe beluisteren we dat instrumentarium? Wachten, inkeren en stil worden om attent te luisteren naar wat zich in ons roert en daarmee contact maken.


Ik kan gedachteloos op mijn pianokruk plonsen, maar ik kan ook met mijn zitvlak de kruk zorgvuldig benaderen en met mijn achterste ‘in gesprek’ gaan met die kruk. Een hemel van verschil vanuit welke mentaliteit de toetsen daarna tot me zullen spreken. Aanwezig zijn, toewijding… sleutelwoorden!


Moeilijker wordt het als  een weerbarstig persoon je aanspreekt.  Schering en inslag dat je dan dingen gaat zeggen die je eigenlijk niet wilt. Het is wel de inhoud van jouw geest en niet die van de ander! Jij bent de baas in eigen huis, dus daar kan je iets aan doen.    We noemden het al: wachten, afwachten, inkeren, luisteren…  in contact komen met je roerselen, ze aanspreken, in gesprek gaan.


We zijn niet onmachtig, alleen of zielig, maar rijk van binnen. Creëer ruimte en ontdek keuzemogelijkheden om anders te reageren. Vrije wil? Nou en of!


Is dit theorie of praktijk? Volgens mij praktijk.  Heel nabij, je hoeft er niet voor naar de universiteit en geen stap de deur uit.


Maar wie neemt daar de rust en tijd voor? Praktisch niemand , maar het kan wel.

Dus gewoon doen, trainen,   volhouden, dat doen we bij sporten ook!


Wel op je qui vive blijven. Qui vive, wie leeft!  Niet bang zijn, niet aarzelen om steeds weer overnieuw te beginnen. Een wet van Meden en Perzen, geldt voor iedereen.


Wat willen we nog meer!







ELSE KIJGSMAN.NL