Hebzucht


Het zou wel eens kunnen, dat hebzucht, ongeduld, haast, angst en aanverwante gevoelens, in de eerste plaats voortkomen uit een gebrek aan aandacht, i.c. geestelijke ruimte en inzicht.


Ik ontdekte vandaag aan de piano, dat het niet aanwezig zijn in het hier en nu, juist een gebrek aan geheim en verborgenheid is.

Je wordt niet uitgedaagd!


Als alles voorhanden is, dan verslapt je aandacht. Wat valt er dan nog te ontdekken en beleven? Ik snap niet dat je iets beleven kunt, als je het niet ondergaat en opent zich dan niet per definitie een nieuwe mogelijkheid?


Het waren weer die beruchte woorden uit de Nacht van Juan de la Cruz, die me horizonten deed openen. In de nacht zien we de sterren. Als het licht is, zijn ze er wel, maar we zien ze niet.


Wat betekent het toch, dat je om te komen bij dat ‘niet’ voelen/weten, bezitten/en tot wat je niet bent, dat je ‘langs’ moet gaan ‘waar’: dus een bepaalde plek? En waarom niet binnen gaan?


En heeft het zin om langs te gaan, waar je ‘wel’ voelt, weet, bezit en het al bent?  Of ga je dan lekker achterover leunen en genieten van een zelfvoldane welverdiende rust!


Als je langs gaat waar je niet voelt etc. verbaas je je, hou je afstand, maar bestaat er de kans toch geraakt te worden, je bent aanwezig èn schouwt. Je neemt de tijd om dat, niet voelen, niet weten, niet bezitten en het niet zijn, te laten resoneren.


Het kan dan gebeuren dat er iets gebeurt waar je niet op bedacht bent. Je beleeft iets, wat je niet verwachtte! Een klein wondertje?


En zo geschiedde vanmorgen …vol verwachting klopte mijn hart!







ELSE KIJGSMAN.NL