Geboorte


Voordat het kind geboren kan worden moet het eerst “indalen” leerde ik bij de bevalling.

Dat betekent dus “wachten” : “afwachten” tot het zover is.


Aan de piano is het wezenlijk niet anders.

Zelf betrap ik me erop dat dit wachten voortdurend in strijd is met mijn ijver om liefst  zo snel mogelijk een optimaal resultaat te bereiken.


Het geduld om te wachten wordt voortdurend op de proef gesteld, terwijl ik in mijn achterhoofd weet dat zonder dat afwachten de juiste concentratie en daarmee een zo goed mogelijk inzicht en realisatie daarvan, niet intreedt.


Eigenlijk is dit het grootste gevecht wat ik steeds weer lever met mezelf.


Ik zou zelfs ook op deze gevorderde leeftijd alles uit hoofd, ‘par coeur’, moeten kunnen spelen. Maar het blijkt iedere keer weer een opgave om die totale bereidheid, “de indaling”  af te wachten. Het zijn te vaak vroeggeboorten.


Het is hetzelfde als de natuur te willen beheersen; als je niet eerst luistert naar wat zij van zichzelf uit te vertellen heeft, dan kun je niet adequaat reageren.


Hoewel ik me daar allemaal van bewust ben, ontbreekt toch de rust om die “geboorte”, want zo voelt het realiseren van een nieuwe mogelijkheid, te laten plaats vinden.


Het geldt ook in het gewone leven voor ‘pijn’, als je daar echt “bij kunt” dan ontspant de pijn zich en voelt zich recht gedaan.


Heel frustrerend om mezelf steeds weer als zo hardleers te ervaren.


Daarom is “haast/geen tijd hebben” één van de kwalijkste kwalen van ons mensen. Dan ontnemen we ons de mogelijkheid/tijd om te ontdekken en te ondergaan. De appel valt ook pas vanzelf van de boom als hij rijp is.


Met minder concentratie kun je ook best toe en volksstammen zullen er geen last van hebben, gewoon lekker pianospelen.


Maar als je de geest wil raken die in de noten zit, dan gebeurt er wat anders en is het idee van een “geboorte” al is het een herschepping, op zijn plaats.


Bij al die onmacht komt Samuel Becker weer om de hoek kijken:

Ever tried. Ever failed. No matter. Try Again. Fail again. Fail better.


Dat blijkt een koppig feit, kennelijk bij iedereen, dat troost weer.






ELSE KIJGSMAN.NL