Franz Schubert

 

 

 

Twee feiten in het leven zijn zeker en staan als een paal boven water, we worden geboren en gaan dood. Door dat besef worden we behoorlijk gestoord. Een dier kent dat besef niet en kan zich ongestoord en volledig geven. Ons is dat nauwelijks  gegeven, al doen we nog zo ons best.

 

 Wij zoeken zingeving.  Dat zorgt voor uitwassen van bruutheden, als ook voor de wonderbaarlijkste schoonheden in ons leven en alle stadia daar tussen in. Het is in het intensieve luisteren naar de muziek van Franz Schubert, dat deze gedachten zich opdringen..

 

In Schuberts muziek gaan leven en dood hand in hand. Er voltrekt zich een mysterie waarin majeur en mineur zich zodanig tot elkaar verhouden, dat het gewone overleven niet aan de orde is.  “Bestaat er vrolijke muziek? Ik ken ze niet” een bekende uitspraak die men van hem optekende.

 

Een baan kreeg hij niet en tot een eigen home is het ook niet gekomen. Was het wel mogelijk om energie voor een beetje normaal burgerlijk leven over te houden? Hij ging met zijn bril op naar bed om de vele ingevingen niet te missen. Hoe vitaal moet je zijn om ondanks zo’n tegenwerkend burgerlijk lot om dit te volbrengen?  Hij werd 31 jaar en liet ruim 1000 composities na.

 

 Een diep gevoelde verantwoording om aan deze niet aflatende stroom te moeten gehoorzamen, het Kruis wat hij te dragen had weerklinkt in zijn muziek.

 

Een muziek van oerkracht aan verzet en acceptatie, van hevige uitbarstingen tot pure en milde schoonheid.



ELSE KIJGSMAN.NL