Empathie

 

 

De levensstijlfilosoof Roman Krznaric schreef een revolutionair handboek (zo noemt hij het!) : “Empathie” na decennia van introspectie is het tijd voor “uitrospectie”!  ‘In een ander zijn schoenen gaan staan’ of “even door elkaars ogen kunnen kijken”.

 

Dat is in het dagelijkse verkeer tussen mensen best een heet hangijzer.

We zijn in onze cultuur zo gewend van onszelf  uit te gaan.

 

Maar als ik aan mijn dagelijkse pianostudie denk, dan doe ik niet anders dan in de schoenen van al die componisten staan.

 

Via de toewijding aan de noten van Bach, een sonate van Beethoven of een etude van Chopin. Over empathie gesproken. Dus een opvoedende bezigheid! Het is een voorrecht om zo in de huid van de ander te kruipen.

 

Ik ervaar het ook steeds weer als een gebeurtenis, wanneer de concentratie meester over mij wordt en uit die dode partituur de noten tot leven komen, de compositie vorm krijgt en er een nieuw geesteskind geboren wordt.

Bij een musicus kan dat puur innerlijk klinken, zonder instrument. Componisten weten dat!

 

Beethoven ontwikkelde zich als dove componist nog onvoorstelbaar veel verder; exploreerde nieuwe gebieden in zijn muzikale geest die tot vandaag reiken.

 

Dit innerlijk horen wordt in de praktische muziekstudie weinig gestimuleerd. Ik ondervond het al jong  en ontdekte toen der tijd dat deze benadering bekend stond als de Leimer-Gieseking methode. Je wacht tot dat je de muziek kant en klaar in je hoort  klinken en dan ga je naar de piano.

 

Zo zou het in het dagelijks leven ook kunnen: eerst stil in de schoenen van de ander staan, luisterend je inleven, als het ware door de ogen van die ander kijken… dan is er “empathie”,  verreikend  en verrijkend.

 

Is dit een ander woord voor liefde?

 

 










ELSE KIJGSMAN.NL