De logica van het gevoel                 



Hoe gevoeliger, hoe begaafder een musicus; hoe essentiëler er “begrip” voor de muziek zal zijn.


Stel je voor dat ‘mijn gevoel’ geen logica zou behelzen, hoe zou ik dan de complexe composities van Bach, Mozart, Beethoven, Chopin, Debussy en zovele gelijkwaardige andere genieën aan de piano in hun eigenheid kunnen verstaan en weergeven!?


Stuk voor stuk zijn deze composities ingenieuze evenwichtige muzikale structuren, die niet uit een lukraak instinct zijn ontstaan en dus ook niet met lukraak instinct zijn te benaderen, maar juist door de gevoelige logica die in dat menselijk instinct verborgen zit.


Hoe had ik trouwens zonder die logica in mijn gevoel ooit mijn moedertaal kunnen leren spreken!?  Ik zou miauwen!


Wij zijn in onze cultuur zo afgedreven van het feit dat onze intelligentie gevoel als basis heeft, dat we het normaal vinden verstand en gevoel als  gescheiden en tegengesteld te ervaren.


Ieder mens die zijn gezond verstand gebruikt, zal in het dagelijkse leven een verstandige beslissing, van zichzelf of een ander, herkennen en waarderen. Het innerlijk overleg dat er aan vooraf gaat realiseert men zich minder. Toch is deze innerlijke ordening, de logica van ons gevoel juist het teken van mens zijn. In een dier herkennen we deze planning niet.


Dit gevoelige gezonde verstand geldt ook in alle opzichten aan de piano.

Voor het inzicht in de composities, evenals de wijze waarop deze uit de piano moeten gaan klinken.


Techniek zonder feeling, als louter mechanische dril dient aan de piano nergens toe. Hoogstens als opwarming.

Je vingers als  tastende voelende instrumenten aan het klavier zorgen ervoor dat de piano als muziek gaat klinken!



Het klinkt tegenstrijdig, misschien saai en zakelijk; maar zonder orde, innerlijk overleg i.c. logica van het gevoel, geen verfijnde muzikale betovering.





ELSE KIJGSMAN.NL