Concentratie



Het enige wat ik echt moet leren, is concentratie.


Als ik mijn dagboek lees dat ik in 1950/51 in Parijs bijhield, heb ik vooral te doen met het gebrek aan concentratie van die 20 jarige pianiste.


Toen “wist” ik dat wel al, maar ik heb er mijn hele lange leven over gedaan om de ware betekenis daarvan te beseffen en op waarde te schatten.


Werkelijk “present zijn” lukt maar heel weinig mensen.

Dan ben je letterlijk met huid en haar betrokken bij wat je doet.


Dat is veel meer dan het in het “hier en nu” leven dat terecht zo actueel is in de tegenstromingen (mindfullness, meditatie etc.) van onze uiterlijke, hectische tijd.


Die betrokkenheid houdt ook verleden en toekomst in, je hele hebben en houwen.  Je verdwijnt letterlijk in wat je doet en dat vanuit een bewust gericht vertrekpunt.


Iedere trots of eigenwaan is hier vreemd. Niks ‘autonoom’, maar totale overgave is hier in het spel.


Het is logisch dat daar ons hele leven mee gemoeid is…

wie raakt zijn overleving-strategie ooit kwijt?


Ik denk dat dit het moment van de dood is, maar dat is theorie, want daar weet ik niets van.


Komt wel, maar niet zo snel….






ELSE KIJGSMAN.NL