Antwoord



Langzaam maar zeker krijg ik in de gaten hoe het “ik” niet autonoom is, maar vooral een “antwoord”.


Ik herinner me altijd weer een oom die op zijn sterfbed lag en met een stentorstem die van verre kwam, tegen mij zei: “Els, je hebt niets te vertellen!”  Dat maakte diepe indruk.


Wij hebben onszelf niet gemaakt, waar we vandaan komen weten we niet, noch wat onze ontstaansgrond is. Maar we hebben een gigantisch  verbeeldingsvermogen!


Die verbeelding is niet ongebonden “ins Blaue hinein”!

Vandaar dat ik spreek van een antwoord, “mijn antwoord”. 

Schoenmaker blijf bij je leest, een gezegde dat mij iedere keer weer bij de les houdt.


Ik voel mij verantwoordelijk voor mijn daden en het is vooral in het luisteren naar wat zich in mij roert en de handeling die vandaaruit ontstaat dat mijn verbeeldingskracht zijn vorm vindt.



Die innerlijke beroering is onvoorstelbaar rijk en gevarieerd. Het  vertelt mij wat er gaande is en wat mij bezielt. “Als de ziele luistert spreekt het éne taal…..


“Ik” heb dan wel niets te vertellen, maar mijn organisme, mijn “zijn” heel veel. Het komt mij voor dat mijn luisteren en gehoorzamen  veel meer waard is dan wat voor “eigen wil” ook.


Bij de eigen wil klinkt het woord “hebben” op de achtergrond. “Zijn” is van een andere soort en zet dan andere zoden aan de dijk.


Verantwoordelijk zorgt voor trouw, geeft richting en schenkt voldoening.











ELSE KIJGSMAN.NL